ترنم

سلام عزیزان

ازهمه تون پوزش می خوام منم سپهر سپهرفعلا بی ستاره.

این خانه مدتی است بی ستاره است.به خرابه ی شام می مونه

دست ودلم به کارنمیاد همه چیز به هم ریختس.

اثاثیه ی خونه نگام که می کنند دیوونه میشم

همشون ستاره رو صدا میزنن.

نه

نه

نه

نه

.

.

.

.

.

اشتباه می کنین من ودعواتعجب

 

هرگزززززززززززززز

 

ستاره وقهرررررررررررتعجب

.

.

.

.

اصلا

چرا همش فکرای منفی می کنید ها!؟

 

ستاره ی من الانم می درخشه

بیشترازهمیشه تلالو نورش خونه ی دلمو روشن می کنه

 

اون قهرنیست بلکه پشت لایه های ضخیم ابر

عدم درک عدم فهم ابرهای بی باران محصور شده

او معشوق مستور منه والانم پشت اون ابراس

 

میدونم قبل ازسال نو میاد

میدونم سفره ی هفت سین امسال رو اون می چینه

میدونم هنوز یادش هست سفره ی پارسال اون جشن مفصلو

 این چندروزم صبرمی کنم.

ابرها می رن

ابرها چاره ای جز رفتن ندارن

یا بابارون...

یا با باد...

ستاره ی من میاد

ستاره میاد

حتما ستاره ی من میاد

 

 

 

نوشته شده در جمعه ٢۱ اسفند ،۱۳۸۸ساعت ٩:۳٩ ‎ق.ظ توسط ستاره وسپهر نظرات () |